*** قفس داران سکوتم را شکستند/دل دائم صبورم را شکستند/به جرم پا به پائي عشق رفتن/پرو بال عبورم را شکستند/مرا از خلوتم بيرون کشيدند/چه بي پروا حضورم را شکستند/تمنا در نگاهم موج مي زد/ولي روياي دورم را شکستند

*** امسال بهار بي تو آغاز نشد امسال گذشت و باز اعجاز نشد کي سين سلام بر لبت مي شکفد؟ عيد آمد و سفره ي دلم باز نشد

*** يک شب آتش در نيستاني فتاد/ سوخت چون اشکي که بر جاني فتاد/ شعله تا سرگرم کار خويش شد/ هر نيي شمع مزار خويش شد/ ني به آتش گفت: کين آشوب چيست؟/ مر تو را زين سوختن مطلوب چيست؟/ گفت آتش بي سبب نفروختم/ دعوي بي معنيت را سوختم/ زانکه مي گفتي نيم با صد نمود/ همچنان در بند خود بودي که بود/ مرد را دردي اگر باشد خوش است/ درد بي دردي علاجش آتش است

*** به ديدارم بيا هر شب........دلم تنگ است http://ariansoft.persiangig.ir/image/ariansoft-pic-dell.jpg

*** بين اين مردم سر در گم سرما خورده، دلم از گرميه رفتار خودم جا خورده !!! .

*** اسم من چيست؟ خدايا چه کنم؟ يادم نيست!/ امشب آماده شدم تا چه کنم ؟يادم نيست!/ من که همسايه نزديک شقايق بودم/ پا شدم آمدم اينجا چه کنم؟ يادم نيست!/ من چرا از تو بريدم وچرا برگشتم؟/ و بنا شد که دلم را چه کنم؟ يادم نيست !/ من نشاني دل دربدرم را هربار/ از تو پرسيده ام اما چه کنم؟ يادم نيست!/ اين نوشته غزل کيست که من مي خوانم ؟/ اسم او چيست؟خدايا چه کنم ؟ يادم نيست. ! . . .

*** من را به غير عشق به نامي صدا نکن/ غم را دوباره وارد اين ماجرا نکن/ بيهوده پشت پا به غزلهاي من نزن/ با خاطرات خوب من اينگونه تا نکن/ من در کنار توام اگر چشم وا کني/ خود را اسير پيچ و خم جاده ها نکن/ بگذار شهر سرخوش زيبائيت شود/ تنها به وصف آينه ها اکتفا نکن/ امشب براي ماندنمان استخاره کن/ اما به آيه هاي بدش اعتنا نکن.

*** هنگام سپيده دم خروس سحري *** داني که چرا همي کند نوحه گري؟/ يعني که نمودند در آئينه صبح کز عمر شبي گذشت و تو بيخبري

*** گفتم يارب مرا براتي بفرست ... توفان زده ام، ُفلک نجاتي بفرست .. .گفتند که با زمزمه ي يا مهدي .. .نذر گل نرگس صلواتي بفرست....اللهم صل علي محمد وال محمد وعجل فرجهم ........التماس د عا**

*** اگر چه نزد شما تشنه ي سخن بودم/ کسي که حرف دلش را نگفت من بودم/ دلم براي خودم تنگ مي شود آري/ هميشه بي خبر از حال خويشتن بودم/ نشد جواب بگيرم سلام هايم را/ هر آنچه شيفته تر از پي شدن بودم/ چگونه شرح دهم عمق خستگي ها را ؟/ اشاره اي کنم انگار کوهکن بودم.

*** لالالالا نخواب دنيا خسيسه. واسه کم آدمي خوب مي نويسه. يکي لبهاش تو خوابم غرق خندست. يکي پلکش تو خوابم خيس خيسه

*** امشب غم تو در دل ديوانه نگنجد//گنج است و چه گنجي که به ويرانه نگنجد//تنهايي ام امشب که پر است از غم غربت//آن قدر بزرگ است که در خانه نگنجد//بيرون زده ام تا بدرم پرده ي شب را//کاين نعره ي ديوانه به کاشانه نگنجد//خمخانه بياريد که آن باده که باشد//در خورد خماريم به پيمانه نگنجد//ميخانه ي بي سقف و ستون کو که جز آنجا//جاي دگر اين گريه ي مستانه نگنجد//

*** مجنون چه هنر کرد در آن قصه ؟ مرا باش//با طرفه جنوني که به افسانه نگنجد//تا رو به فنايت زدم از حيرت خود// پر سيمرغم و سيمرغ تو در لانه نگنجد//در چشم منت باد تماشا که جز اينجا//ديدار تو در هيچ پريخانه نگنجد//دور از تو چنانم که غم غربتم امشب//حتي به غزل هاي غيربانه نگنجد.

*** چه زود فراموش مي شوم انگار سالهاست که من مرده ام اما هنوز ذهن زخمي ام ياد تو را نشانه مي رود

*** شهر بي عشق خراب است بيا تا برويم/ عشق اين شهر سراب است بيا تا برويم/ جاي بوي خوش قرآن خدا از لبها/ بوي گنداب شراب است بيا تا برويم

*** کاش در اين قفس بسته تنگ گل آزادي من مي خنديد آن کبوتر که لب بام نشست کاش احساس مرا مي فهميد به هواخواهي گيسوي نسيم کاش يک لحظه نمي آسودم کاش در آن افق نيلي رنگ شور يک فوج کبوتر بودم مرغ در دام گرفتارم آه به دل سوخته ام چنگ مزن پروبالم شده خونبارو کبود اينهمه جور مکن سنگ مزن

*** اشکي دگرندارم,خنديدنم به زوراست نفرين به هرچه قسمت,چشم دلم چه کوراست بر دل گفته بودم,دل به کسي نبندد گوشي که بشنودکو,اين دل چه بيشعوراست درآسمان قلبم,ديگرستاره اي نيست تنها دعاي اين دل, يک مرگ سوت وکوراست